Қадим ва навқирон Косонсой азал-азалдан кўплаб ижодкорларнинг, олиму фузалоларнинг парвозига қанот берган илоҳий бир макондир. Бу кўҳна юртда туғилиб, дунё илм-фани, маданияти,  маънавият ва маърифат тамаддунига ўзининг муносиб ҳиссасини қўшган Маҳдуми Аъзам Косоний,  Аловуддин Абу Бакр Косоний каби икки юздан ортиқ олим, шоир ва маърифатпарварлар номини халқимиз ҳурмат билан тилга олади.

Ана шундай ижодкорлардан бири Узлатдир. Шоирнинг асли исми Муҳаммад Шариф бўлиб, Узлат (Узлатий), Маҳжур, Нодир (Нодирий), Шариф (Шарифий) тахаллуслари билан ўзбек ва тожик тилларида ижод этган. Истеъдоди билан замондошлари орасида алоҳида ўрин тутган шоир Қўқон адабий муҳитидаги сўз санъаткорлари қаторига киради. Шоир ҳаётига доир айрим маълумотлар унинг асарларида ва Фазлийнинг "Мажмуаи шоирон" тазкирасида учрайди.

Эртага ер куррасининг барча мусулмонлари томонидан Қурбон ҳайити нишонланади. Истиқлолга эришилган юртимизда ҳам бу табаррук байрам кунлари энг эзгу амаллар адо этиб келинмоқда.  Қурбон ҳайити муносабати билан Тошкент Ислом институти катта ўқитувчиси, Ўзбекистон Мусулмонлар идораси матбуот хизмати раҳбари Муҳаммад Аюб ҲОМИДОВ суҳбатида бўлдик.

- Ҳурматли домла, қурбонлик амали ўзи нима, унинг тарихи тўғрисида муштарийларимизга қисқача маълумот берсангиз.

- Қурбонлик луғатда "яқинлашмоқ", "яқин бўлмоқ" маъноларини билдириб, истилоҳда бу сўз Аллоҳга яқин бўлиш мақсадида жонлиқ сўйишни англатади. Қурбонлик ислом динининг вожиб амалларидан биридир. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам Қурбон ҳайити куни эрта билан ўзлари қурбонлик қилган ва бошқаларни ҳам шунга тарғиб этган эканлар.

Шу йилнинг июль ойи мобайнида давлатимиз раҳбари иштирокида жамият ҳаётининг қатор долзарб масалаларига бағишлаган видеоселектор йиғилишлари ўтказилди. Уларда кўтарилган муаммолар, билдирилган фикр-мулоҳазалар бошқалар каби менда ҳам чуқур таассурот қолдирди. Айниқса, таълим соҳасини такомиллаштиришга қаратилган саъй-ҳаракатлар натижаси ҳозирча кўнгилдагидай эмаслиги таъкидланди.

Кейинги пайтда бизда бир иллат кескин урчиб кетди. Гап буюк ўтмишдошларимиз билан мақтаниш, улар шаънига  ҳамду санолар ўқиш билан гўёки ўзимизнинг ишимизни кўкларга кўтараётганимиз ҳақида бормоқда. Чиндан ҳам Хоразмий ва Беруний, Улуғбек ёки Навоийни бутун жаҳон  тан олади. Ибн Сино ва Фарғоний ҳақида ҳам шундай дейиш мумкин. Лекин ҳеч ким ўртага савол ташламайди - нега айни замонда шундай алломалар етишиб чиқмаяпти? Қолаверса, бунга сабаб нима?

Инсоннинг ўзлиги, унинг ким эканлиги, аввало, унинг она тилига муносабатида кўринади. Алломаларимиз айтганидек, одам ўз тилини ҳурмат қилсагина, ҳимоя қилсагина, ҳақиқий одам ҳисобланади.

Яширишнинг ҳожати йўқ, айрим йирик шаҳарларимиздаги давлат ташкилотларида иш юритиш давлат тилида эмас, балки бошқа тилларда олиб бориш ҳолатлари кузатилаётган эди. Бундай вазият давлат тилига бўлган ҳурмат ва эътиборнинг пасайишига сабаб бўлади, албатта. Афсуски, қонунчиликда ушбу нормаларни бузганлик учун жавобгарлик белгиланмаганди. Бу ҳол баъзи давлат органларида давлат тили тўғрисидаги қонунчиликка риоя этилмаслигига ва иш юритиш давлат тилида амалга оширилмаслигига олиб келаётганди. Шуларни назарда тутган ҳолда   давлат ташкилотларида давлат тилида иш юритишни таъминламаганлик учун мансабдор шахсларга нисбатан маъмурий жавобгарлик белгилаш назарда тутилиб, Ўзбекистон Республикасининг Маъмурий жавобгарлик тўғрисидаги кодекси 42-моддаси иккинчи қисм билан тўлдирилиш таклифи билдирилди.

Марказий Осиёда илк газета Тошкентда "Туркестанские ведомости" ("Туркистон ведомостлари") ва "Туркистон вилоятининг газети" номи билан 1870 йилдан чиқа бошлаган.

Мазкур газета ўлкадаги даврий матбуотнинг шаклланиши ва ривожланиши учун туртки бергани билан ҳам аҳамиятлидир.

"Туркистон вилоятининг газети"нинг 1875 йилги сонларидан бирида  Косонсойдаги Кушонийлар давлатининг эрамиздан аввалги 3-2 асрларда ҳарбий-маъмурий марказларидан бири бўлган Муғқаъла қароргоҳи ҳақида илк маълумотлар  чиққан эди. Унда ёзилишича, француз олими Байрон Уйфалфи Косонда бўлиб, Муғ харобаларини ўрганган биринчи мутахассис бўлган экан.  Ундан кейин 1896 йилда  рус олими Н. Шербина-Крамаренко  кўҳна Косонсой харобаларида биринчи марта археологик  қазишмалар олиб борган.